کتیبه ی شکسته
زندگی آیا درون سایه هامان رنگ میگیرد یا که ما خود سایه های سایه های خویشتن هستیم؟
هیچکس را نمی شناسم نه شاملو ،نه هدایت نه اسمی که تکرارش را بلد باشم نه جمله ای فروتن که برایت بماند نه حتا ژستی فیلسوفانه نه نگاهم عمقی دارد نه دستم لذتی! با این همه هنوز باران را ساده می نویسم از مرجان 1- یهودای بیچاره ام! صورتت را مخفی نکن آنکه بر صلیب کشیدندش سنجاقکی بیش نبود. 2- در باغ آرزوها دفنش کردند چرا که از خدایان تنها،درخت سبزی خواسته بود. 3-آواره ام میان قصه های تکراری یک سیاه سردر گم کلاغی که هرگز به خانه اش نرسید. از مرجان بادبادکی آبی در متن خسته ی آسمان چهار دیوار اتاقم چشم ها در زندان وحشت زده به کابوس فرو می روم در متن خسته ی تنم به سه شنبه ها و ساعات کشنده ایستاده،،، روی ریل همیشگی چمدانهای بسته حکایت رفتن را تکرار می کنند سوت می کشد قلب آبی ام بادبادک سقوط می کند کابوس که تمامی ندارد از مرجان
| Design By : Night Melody |
جامه ی خوبت را بپوش
عشق ما را دوست می دارد..
